İletişim | Hakkımızda
ANHA

Altun: Kürt sorununu gündemleşmesini güçlendirir

HABER MERKEZİ – Altun, “Kürt Ulusal Kongresi çok stratejik bir ihtiyaç olarak karşımızdadır. Şimdi yeni bir hareketin ulusal kongre çalışmaların katılması bu şeyi güçlendirir. Kürt sorununu gündemleşmesini güçlendirir” dedi.
KCK Yürütme Konseyi Üyesi Rıza Altun’un röportajının ikinci bölümünde Kürt Ulusal Kongresi’ne ilişkin şunları belirtti.

“Kürt ulusal kongresi, bizim için önemli bir projedir. PKK hareketi başından beri bir Kürt ulusal kongresinin yapılmasını istiyor. Bizim için yeni bir gündem değil, eskiden beri Kürtler için temel bir ihtiyaçtır. Gerçekten de Kürtlerin bölünmüşlüğü, parçalanmışlığını dikkate aldığımızda; uluslararası ve bölgesel durumlara baktığımız zaman, yani Kürtler arasında birlik sorunu temel bir sorundu. Bu sorun çözülmeden, Kürtlerin başarı kazanması mümkün değildir. Bu çok derin analizlerle de tartışılabilir. Kürdistan’ın dört sömürgeci güç tarafından parçalanması ve her gün o sömürgeci güçlerin Kürdistan’ın zihninde bedeninde parçalaya parçalaya yok etmesi gibi bir uygulamanın altındadır Kürtler. Her gün parçalayarak yok edebiliyor. Kürtler parçalanmadan yok edilemezler. Yani her gün bir parçası yok edilerek Kürtler zayıf düşürülüyor. Bu önemli bir durumdur. Bunun panzehiri, parçalanmışlığın önüne geçmektir. Onun için de hangi ideolojik-politik çizgiden hareket ederseniz, Kürtlerin ulusal sorunuyla, Kürt ulusal sorunuyla hareket ettiğin zaman o zaman birlik sorunu temel bir sorun, stratejik bir sorun olarak karşınıza çıkar. Biz başından beri bu perspektifle hareket ediyoruz. İlk ortaya çıktığımızdan beri biz her zaman ulusal bir birlik şiarıyla ulusal birlik projeleriyle hareket ettik. Çeşitli nedenlerle bu elbette istenen düzeyde gelişmedi. Bir türlü bunu gerçekleştiremedik.

En son işte Kürt ulusal kongresi önemli bir çıkışı ifade ediyor. Yani Kürtlerin dünya gündemine geldiği bir ortamda Kürt ulusal kongresi adeta bütün Kürtlerin sürgündeki parlamentosu gibi bir işlev, rol oynadı. Bu basit alınacak bir durum değildir. Yani herhangi bir parçanın kendisini ifade ettiği bir kurum değil, Kürdistan’ın dört parçasının kendisini ifade ettiği, her parçanın sorunlarının temsil düzeyde kendisini ifade ettiği bir kurum biçiminde bir oluşuma tekabül ediyordur. Bu düzeyde bir resmiyet kazanamadı ama en azında böyle bir rolü küçükte olsa oynadı. Şimdi son dönemlerdeki gelişmeler bunu çok daha yakıcı bir ihtiyaç haline getirdi. Yani bugün on-on beş yıl öncesine göre kıyaslanmayacak düzeyde bir durum söz konusudur. Kürt sorunu olgunlaşması, çözüm şartlarının giderek olgunlaşması imkanlarının ortaya çıkmasını dikkate aldığımızda bugün Kürt meselesini gerçekten çözebiliriz diyecek bir noktaya gelebildik. Her dört parçada çözebileceğimiz bir noktaya gelebildik.

Hem bölge buna çok müsait hem de uluslararası siyaset buna çok müsaittir. Burada yapılması gereken nedir? Kürtlerin kendisini ifade etmesini becermesi gerekiyor. Eğer kendini ifade edebilirse bu koşullar üzerinde kendi sorunu çözebilecek bir duruma gelebilir. Bu neyi gerektiriyor? Bu Kürt Ulusal Kongresini gerektiriyor. O zaman Kürt Ulusal Kongresi çok stratejik bir ihtiyaç olarak karşımızdadır. Şimdi yeni bir hareketin ulusal kongre çalışmaların katılması bu şeyi güçlendirir. Kürt sorununu gündemleşmesini güçlendirir Kürt Ulusal Kongresi çok stratejik bir ihtiyaç olarak karşımızdadır. Şimdi yeni bir hareketin ulusal kongre çalışmaların katılması bu şeyi güçlendirir. Kürt sorununu gündemleşmesini güçlendirir. Kürt meselesini uluslararası konjonktürde dikkate alınmasını güçlendirir. Kürt meselesinin çözülüp statü kazanmasına büyük katkı sunar. Ama bütün Kürtlerin bu noktaya gelmesi Kürt sorununu çözmek anlamına geliyor. Onun için bu çok değerli ve olması gereken bir yaklaşımdır. Bütün Kürt partileri bu noktada hemfikir olması gerekiyor. Bir biçimiyle ne kadar zor olursa olsun ne kadar sorunlu olursa olsun bizim her türlü fedakarlığı yaparak bu sorunu kesinlikle çözmemiz lazım. Onun için bir hareketin ulusal kongreye katılması çelişkileri hızlandırmayı bir tarafa bırakın tam tersine çelişkilerin çözümüne büyük katkı sunar birliğe büyük katkı sunar ve olumlu sonuçlar ortaya çıkarır.

Ama bence bunu da aşan bir ulusal birlik perspektifine sahip olmamız gerekiyor. Özellikle son dönemlerde ulusal kongrenin ortaya atmış olduğu Kürtlerin birliği ulusal kongre çalışmaları gerçekten de tam da oynaması gereken bir roldür. Yani bütün dört parçadaki Kürtleri kapsayan bir birlikteliğin oluşması yönünde çalışmaları geliştirmek gerekiyor. Şimdi bu çalışmalar olmadan hiç kimse güvencede değildir. Bu çalışmaları yürütmeden hiç kimse tek başına bir varlık olma şansına sahip değildir.

Bu KNK’nin referandum öncesi tartışmalarında bu çok söylendi buna gelinmedi. Hâlbuki Kürtler arasında bir birlik sağlayabilseydi Kürdistan’ın dört parçasının kendisini ifade edebildiği bir kurumsal yapı ortaya çıksaydı, bu kurumsal yapının bir yönetim düzeyi ortaya çıksaydı ve buna dayalı olarak parçalarda yapılması gereken yapılsaydı, hamleler yapılsaydı Kürdistan’ın dört parçasını içine almış bir parça siyaset ortaya çıkmış olacaktı. Ama bu yapılmadı, bu yapılmayınca Kürdistan’ın diğer parçalarını yok sayarak bir parçada hamle yapmaya kalkıştığın zaman sonuçlarını kaldıramayacağın ağırlıklar taşır. İşte referandum öncesi yapılan tartışmalar vardı. Bir tarafta ulusal kongre çalışmaları vardı diğer tarafta ise referandum çalışmaları vardı. Yanılgılı yaklaşım neydi? Ulusal birliğe ihtiyaç duymadan da biz referandum yaparak halkın iradesini ortaya çıkarıp bağımsızlık ilan ederiz gibi basit bir yaklaşımdı. Bu mümkün mü? Yani Kürtlerin tarihi, toplumsal yapısı, siyasal yapısı, uluslararası dünya sistemin Kürtlere bakışı, bölge hegemonyaların Kürtler üzerindeki hesaplarını düşündüğün zaman böyle bir yaklaşım söz konusu olabilir mi? Şimdi ulusal kongre daha çok sabote edildi.

Ulusal kongre yerine bağımsızlık referandumları öne çıkarıldı. Şimdi biz bunu söyledik, uyardık, yanlış bir yaklaşımdır dedik, bölge uluslararası konjonktür bunu kaldıracak durumda değil, şimdiki sorun bu değil dedik. Bunun gündemleşmesinin koşullarını olgunlaştırmamız gerekiyor. Bunun temel koşulu da birliktir. Kazanımları yeterli güce dönüştürmektir. Güce dönüştükten sonra her parçayı kendisini özgürce ifade edebilir. Referanduma da gidebilir, bağımsızlıkta ilan edebilir, bu artık her parçadaki siyasal güçlerin talepleri ve halkın bu talepleri kabul etmesiyle orantılı bir şeydir. Fakat bu yapılmadı şimdi bu yapılmayınca ne oldu? Ulusal birliğin olmadığı bir yerde bir iki gücün ittifakına dayalı derme çatma ittifakına dayalı referandum ilanı yapıldı. Halkın bağımsızlık iradesi ortaya çıktı. Halkın bağımsızlık iradesi ortaya çıkmış tam burada ulusal şiarların atıldığı bir yerde düşman saldırısı karşısında her şey tuzla buz oldu. Ne halkın iradesi ne de kazanımlar kaldı. Bu siyaseti yapanlar kendi kararına sahip çıkmadılar. Ama Kürdistan’ın diğer parçalarındaki tüm potansiyeller sürecin dışında tutulduğu için hiç kimse bu durum karşısında bir şey yapamazdı herhalde. Bu bize neyi öğretiyor şimdi? Bunu yaşadıktan sonra hala ulusal birliğin temel bir ihtiyaç olduğunu anlamayacak mıyız?

Yani ulusal kongrenin kurumlaşmasını Kürtler için hayati olduğunu, ulusal kongrenin temel çalışması ulusal birlik olduğunu halen anlayamayacaksak bu tarih boyunca aldığımız yenilgilerde nasıl ders çıkarmadıysak bundan da ders çıkarmayan bir sonuçla karşı karşıyayız. Bu da sadece bu siyasetin sahiplerine zarar vermiyor, bu Kürdistan’ın bütün özgürlük mücadelesine zarar veriyor. Toplumun tümüne zarar veriyor, kazanımların kaybına yol açıyor. Onun için bizce hem ulusal kongreye katılmak çok ulvi bir görevdir, büyük bir sorumluluğun görevidir ama bunu bütün bir ulusal birliğe götürüp Kürtlerin genel birliğine dönüştürüp ve bunun kurumlaşmasını yaratma noktasına götürmekte tarihi bir görevdir.”